Sargadelos

Probablemente moita xente posúa na súas casas unha de estas:

Son as cerámoicas de Sargadelos que é elaborada no municipio Lucense de Cervo.
Foi creada por Antoño Raimundo Ibañez e a primeira fábrica abriu no século XIX e pechou no 1875.

Logo creouse en 1806 a fabrica de cerámica e supuxo unha nova maneira de producir introducindo o proceso mecánico que venía a substituir a peza a man .
e a pintura a man foi substituida por estempación importada desde bristol.



 A fábrica de cerámica pasou por catro etapas, cada unha coas súas características, pechándose definitivamente en 1875. No último terzo do século XX rexurdiu a manufactura de cerámica en Sargadelos, ocupando edificios novos e respectando as ruínas antigas como conxunto Histórico-Artístico, nomeamento que lle foi dado en 1972.

Hoxe en día posúe unha grande cantidade de tendas por todo galicia.

As rías galegas

Cando unha persoa vai viaxar a Galicia ten esta imaxe na cabeza das nosas rías:

Ría de Muros e Noia

Ría de Ferrol

Ría de Vigo

 Esa é a imaxe que ofrecen como publicidade as axencias de viaxes . Son fotos que foron sacadas xa fai moito tempo porque actualmente a realidade é moi diferente. 

Actualmente as rías galegas soportan  864 puntos de vertedura, dos cales en case a metade dos casos, un total de 453, se detectou a existencia de contaminación.

 O 57% dos puntos de vertedura esconden augas residuais urbanas sen depurar que rematan no dominio público por deficiencias nas redes de saneamento, verteduras puntuais de alivios das redes, conexións erróneas en redes separativas ou carencias de sistemas de saneamento ou de depuración.

Outra parte das verteduras son de orixe industrial, concretamente o 12%, e neste caso son a ría de Arousa a máis grande e a que conta cun maior desenvolvemento conservero e a ría de Vigo, as que concentran esta problemática.

As persoas que visitan Galicia lévanse un chasco porque esta é a verdadeira imaxe da situación das nosas rías :

Podense encontrar toda clase de residuos incluso carros da compra!

 Se seguimos destrozando a nosa paisaxe que vai ser de Galicia?


 

O feismo de Vigo

Vigo era nos anos 20  unha fermosa cidade atlántica, unha pequena cidade duns 30000 habitantes  caracterizada pola pedra pura. As canteiras da veciña Porriño subministraban un granito de calidade co que se construíron os edificios nobres do centro.

Vigo nos anos 20

 Neses anos todos os intentos por dar a luz un plan de ordenación urbana eran abortados. Estaba claro xa que o crecemento de poboación necesitaba uns principios reitores que permitisen o desenvolvemento harmónico do tecido urbano. Finalmente o concello encarga a Antonio Palacios un Plan de Ensanche. O arquitecto galego xa víñao pensando dende había anos. Trátase do coñecido como Plan Palacios, un proxecto espectacular, utópico, irrealizable, con grandes avenidas protexidas por fáusticas obras de enxeñaría e arquitectura.

 http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2009/10/07/00031254904048622912856.html

 A guerra cortou de raíz o proxecto. Non só iso, senón que Vigo coñeceu a súa Apocalipse. Durante vinte anos deuse liberdade total para destruír e  socavar. Ata que nos sesenta, coa famosa política de desenvolvemento franquista, o réxime ofreceu a súa alternativa: cemento, cemento e cemento nun modelo de cidade por encaixe. O lema de entón, aínda hoxe vixente,foi tapiar vigo para que non se vera o mar.  

Vigo en la actualidad

Feísmo en ferrol

 Cando recorro Ferrol doume conta da cantidade de exemplos de feísmo que hai nesta cidade .

O primeiro exemplo é o da praza de España:

Praza de España fai 10 anos

Praza de España actual

 Non estaba mellor antes?


Outro gran exemplo é a construccion do porto exterior que o seu recheo é contaminante para o medio ambiente.

Puerto exterior

E se das un paseo polo porto de Ferrol e miras cara a mugardos vese Reganosa:




Esta central é un peligro onde está ubicada e é moi contaminante para a nosa ría que é outro exemplo de feismo pola súa contaminación xa que en ela podeste encontrar toda clase de obxectos.

Urbanización de galicia

 "Galicia xa non é como a recordo " diran hoxe os nosos avós. Nestes anos en galicia estase a levar un intenso plan de urbanización que destroza as nosas paisaxes.

O municipio de Gondomar ten, segundo o padrón de 2005, unha poboación de 12.685 habitantes. A súa cercanía a Vigo e un prezo do chan máis barato que as turísticas localidades veciñas de Baiona e Nigrán,provocaron a partir de 2002 unha avalancha de construción de vivendas. En cinco anos creouse un millar de pisos e disparouse o prezo do metro cadrado. Algúns cálculos apuntan a que só o 15% do construído está ocupado.
Este afán polo ladrillo choca frontalmente coa situación urbanística do municipio. 

 

Este non é o único exemplo de urbanismo en  Galicia xa que en miño prevíase a construcción de 700 vivendas no monte Piñeiro fronte á marisma de Baxoi, o proxecto aínda non se abandonou definitivamente.

Aquí deixo unha foto da evolución de viveiro nos ultimos anos:

 Se isto segue así Galicia perderá toda a súa natureza e convertirase en unha cidade como calquera outra.

A ría é nosa e non de reganosa!

Un día estaba dando unha volta cos amigos e vin unha manifestación fronte ao ayuntamiento , era para quitar a regasificadora de reganosa da nosa ría.


 Reganosa é unha planta regasificadora de Gas Natural Licuado, GNL, situada en Mugardos, ao fondo da ría de Ferrol. Os buques de GNL han de facer un percorrido pola ría de cinco km ata Mugardos, pero en toda a ría só 150 metros de ancho teñen calado abondo para este tipo de buques. A entrada só pode realizarse a unha hora determinada da preamar e con mar e vento en calma. O barco é conducido, de modo case acrobático, por catro remolcadores, dous tiran do gasero pola proa cara ao interior da ría e outros dous na popa tiran en sentido contrario para reter e servir de leme ao barco impedindo que se atravese ou encalle. Estes barcos teñen unha manga de 50 metros e a normativa esixe que a canle navegable ten de ter de ancho, como mínimo, cinco veces a manga, é dicir, 250 metros, mentres que a sinuosa ría de Ferrol só ten 150 m como máis arriba se di.

Cando unha actividade, como é a instalación e situación dunha regasificadora, se formula como negocio e o seu fin primordial só é o negocio, a confrontación cos intereses sociais xorde de inmediato. E non se trata de estar de acordo ou de opoñerse a determinadas tecnoloxías, nin a determinadas fontes de enerxía, senón ao procedemento e aos medios utilizados que afectan, sen miramentos, ao conxunto da sociedade (A conveniencia da regasificadora sería outro tema non menos discutible).

As medidas de seguridade e o respecto ás leis relacionadas con este tipo de actividades tan perigosas quedan subordinadas ao negocio do gas. A complicidade necesaria e directa dos poderes públicos: municipal, autonómico e do goberno central, e a do resto dos poderes, é máis que evidente. O mesmo que a dos partidos políticos PP, PSOE e BNG que, como neste caso, ten un protagonismo clamoroso. Todos eles se sitúan con e ao lado do poder económico e fronte a decenas de organizacións de cidadáns.

O pobo revelouse e convocou unha gran manifestación no centro de ferrol de máis de 5.000 persoas.
 

Navantia

Estes días estan acaparando os xornales as protestas dos traballadores de navantia.

Nestos tempos estan a botar a moita xente de navantia por culpa de que non hai traballo, e estes traballadores reivindicanse porque íase construir un dique flotante que daría moito traballo construilo e posteriormente repararíanse barcos nel, e navantia dixo non pola negativa de Bruselas.

A raíz disto os traballadores de navantia invadiron o parlamento grazas a que foron axudados pola oposición que abandonaron o parlamento.

 

O alcalde de Ferrol sentese moi decepcionado porque hai xente no seu partido que dixeron non ao proxecto. 
Eu preguntome ¿Canto resistira Navantia?